Beton ve Çelik – Yoksa Mangrovlar ve Ormanlar mı? İklim Adaptasyonunda Doğa Kat Kaya Ucuz

woraput/Getty

İklim değişikliğinden kendimizi kormanın en iyi yolu nedir? Varsayılan yaklaşım, deniz duvarları, setler, barajlar ve drenaj sistemleri inşa etmek için betona ve çeliğe yönelmektir. Bunlar işe yarayabilir. Ancak pahalı ve esnek değillerdir.

Bundan çok daha ucuz, çok daha az dikkat çeken başka bir seçenek var. Mangrov ormanları, ormanlar ve şehir ağaçları insanları ve evlerini, tarlalarını ve şehirlerini sel, kuraklık, yükselen deniz seviyeleri ve ısınmadan koruyabilir.

Son araştırmalarımız gösteriyor ki, bu yöntemler fig yaprağı değil; yüksek performanslı kritik altyapıdır.

Beton ve çelikten oluşan gri altyapının aksine, bu yaşayan sistemler iklim değiştikçe uyum sağlayabilir. Örneğin mangrov ormanları, deniz seviyesi yükseldikçe yer değiştirebilir.

Yeşil altyapı, Brazil’dan Kenya’ya, Indonesia’ya kadar pek çok ülkede maliyet etkin ve işlevsel olduğunu kanıtlamıştır. Ancak otoriteler doğayı bir altyapı seçeneği olarak doğru şekilde değerlendirdiğinde, bu benimseme çok daha yaygın hale gelebilir.

Beton ve çeliğin sınırları

Pek çok mühendislik yapısı, artık var olmayan kararlı bir iklim için tasarlandı.

20. yüzyılın ortalarındaki fırtına sularını püskürtmek için tasarlanan kıyı savunmaları, giderek artan bir düzenlilikle deliniyor.

Yağış modelleri değiştikçe, aşırı yağıştaki artış, son yüzyıl için inşa edilen drenaj sistemlerini başına gelebilir. 2022’de yoğun yaz sağanakları, Mississippi’deki Jackson’daki su altyapısının çökmesine neden oldu. Bu yıl, yoğun sağanaklar Japan’daki Saitama’daki sokakları coşkun neşirlere çevirdi.

Beton ve çelik, inşa edildikten sonra işlerini, başarısız olana kadar yerine getirir. Ancak yaşayan sistemler, sadece başarısız olmak yerine, sıcaklık, yağış ve tortu birikimindeki yeni模allara uyum sağlayarak tepki verebilir.

Bu fikir yeni değil. 1990’larda New York City otoriteleri, şehrin havzasındaki ormanları ve bitkileri korumak için yaklaşık A$2.1 milyar harcadı. Sonuç olarak, tahmini $8.6-11 milyar maliyetinde olacak bir geleneksel filtrasyon tesisini inşa etme ihtiyacından kaçındılar.

Pek çok başka ülke, daha ucuz ve daha esnek yeşil altyapıyı benimsedi.

Japonya’daki drenaj sistemleri son yıllardaki sel baskınları altında kaldı.
Jill Press/EPA aracılığıyla AAP

Mangrovlar kıyı şeritlerini korur

Tropikal ülkeler, dünya düşük rakımlı kıyı şeritlerinin yüzde 60ından fazlasına ev sahipliği yaptıkları için deniz seviyesi artışından en kötü şekilde etkileniyor.

Yeşil gaz emisyonları büyük ölçüde azaltsa bile, 2100 yılında deniz seviyeleri 2000 seviyelerinin yaklaşık 0,6 metre üzerinde olacak. Emisyonlar keskin biçimde düşmezse, deniz seviyesi artışı 2,2 metre civarında olacak.

Uyum çabaları olmadan, ilerleyen denizler küresel düzeyde 27 trilyon dolardan fazla zarar verebilir.

Hükümetler genellikle kıyıları korumak için su bariyerleri ve setler inşa eder. Bunlar işe yarayabilir, ancak büyük maliyetlidirler ve aşırı koşullarda felaket derecesinde başarısız olabilirler.

Mangrov dikimi, aynı korumayı sağlayan beton ve çelik karşılıklarının maliyetinin genellikle yüzde 50’sinden daha azına mal olurken, önlenen mülk zararlarının değeri dikim maliyetinden 10 ile 100 kez daha fazla olabilir.

Mekong Deltası’nda otoriteler gri ve yeşil altyapıyı birleştirerek, yapım setlere daha uzun ömür vermek ve bakım maliyetlerini azaltmak için mangrov kuşakları dikiyor.

Ormanlar su altyapısıdır

Şehir havzalarında ormanları yeniden dikmek iyi bir mantıksal ekonomik temele sahip, çünkü ormanlar yağmur suyunu barajları doldururken doğal olarak süzüyor. Tam ormanları – ve korudukları havzaları – korumak da mantıklı, çünkü bunlar suyu geri döndüren ve hatta yağmur üreten hayati su altyapısı işlevi görüyor.

Brezilya Amazon yağmur ormanlarının ürettiği yağmur ve su geri dönüşümü yılda yaklaşık 20 milyar dolar değerinde. Bu, tarımı, elektrik üretimini ve bölgesel su tedariklerini destekliyor.

Ormanlar, Brezilya gibi hidroelektrik’e güvlenen ülkelerde enerji güvenliğini artırabiliyor. Ormanlar kesildiğinde, yağmur daha fazla çamuru neşirlere yıkıyor ve bunlar hidroelektrik barajlarını doldurarak elektrik üretimini azaltıyor.

Ağaçlar şehirleri soğutuyor

Beton, tuğla ve asfalt ısıyı hapsediyor ve şehirleri çevrelerindeki alanlardan daha sıcak yapıyor. Bu kentsel ısı adası etkisi, özellikle Küresel Güney’in hızla kentselleşen bölgelerinde sağlığ için ciddi bir risk oluşturabilir.

Sokak ağaçları ve kent ormanları, şehirleri önemli ölçüde soğutarak ısıyla ilgili ölümleri önleyebilir ve enerji talebini azaltabilir.

Singapore’un 2030’a kadar milyon ağaç dikme planının, dışarıdaki ısı stresini 3-5°C azaltması ve yaz aylarında klima için kullanılan enerjinin 6-9% oranında düşürülmesi bekleniyor.

Kolombiya’da yollar ve su yolları boyunca dikilen yeşil koridorlar ortalama sıcaklıkları 2°C düşürerek, projeye harcanan her 1 dolar için 1,7 dolarlık sağlık maliyetinden tasarrufa yol açtı.

Singapore, gölge sağlamak ve kent ısısını azaltmak için ağaç dikiyor.
Michael Hausmann/Getty

Yeşil altyapının kilidi açılıyor

Yeşil altyapının yararları iyi biliniyor. Ancak yeşil altyapıya yapılan yatırımlar sınırlı kalmaya devam ediyor.

Hükümetler yeni altyapı inşa etmek istediğinde, ihale kuralları genellikle yerleşik mühendislik standartları ve sözleşmeli belirlilik getiren geleneksel gri altyapıyı tercih ediyor.

Ancak bu kararlar, yeşil altyapıyı genellikle adil bir şekilde tartmıyor, çünkü sel riskinden kaçınma ve su hizmetleri gibi daha geniş yararlar, kullanılan muhasebe çerçevesine dahil edilmiyor.

Düzeltme yolu: Dört öneri

Bu sorunu çözmek için hükümetlerin, iklim uyumu fonlarının ve kalkınma bankalarının dört düzeltme uygulaması benimsemesi gerekecek:

1. Yeşil altyapıyı, gri varlıklar için geçerli olan aynı mekanizmalarla yönetilen, ulusal planlama çerçevelerinde bir sermaye varlığı olarak tanıma
2. Yeni gri yapılar inşa edilmeden önce mevcut ormanları, mangrovları ve diğer yeşil varlıkları koruma
3. Tamamlanmış ekosistemlere değer biçen bir muhasebe yöntemine geçerek ekosistemlerin değerinin proje değerlendirmelerine dahil edilmesini sağlama
4. Büyük kalkınma planlarının, geleceğe yönelik iklim senaryoları için tasarlanmış hem gri hem de yeşil altyapıyı içermesini sağlama.

Bu değişimler teknik açıdan mümkün ve ekonomik açıdan gerekli.

En büyük engelleyiciler politika ve tembellik. Gri altyapı mevcut konumunu korurken, yeşil altyapı bu konumu ele geçirmeye çalışan aday konumunda.

İklim değişikliğinden kaynaklanan zararlar şiddetlendikçe bu değişmek zorunda. Yeşil altyapı, gri altyapidan daha ucuz ve daha uyumludur. Güzel olması için değil, zorunluluk olduğu için gerekli.